Hej misiaki!!

Chciałam Was bardzo przeprosić, że tak długo nie wstawiałam rozdziału, jednak nie miałam na to czasu oraz mam teraz wiele problemów w swoim życiu prywatnym. Jeśli nie wstawie rozdz. 4 jutro to bardzo przepraszam ale w tym tygodniu mam cztery kartkowki i sprawdzian. Postaram się dodać jak najszybciej ❤❤❤❤

Do zobaczenia XxX

Rozdział 3 "Czy ja śnię na jawie..?"

***

<Agata>

Kiedy zobaczyłam Charliego nie wierzyłam własnym oczom. W końcu podbiegłam do niego przytuliłam go, a potem spojrzeliśmy sobie w oczy, aż w końcu spytałam:

-Charls, mogę zrobić sobie z Tobą parę zdjęć? - spytałam i dostałam gęsiej skórki , chyba przez to, że nie wierzę, że on tutaj jest.

-Tak, ale najpierw chodź ze mną dam Ci bluzę, bo widzę, że Ci zimno- powiedział i uśmiechnął się.

-Ale mi nie..- już miałam powiedzieć, że jest mi ciepło, ale on chyba nie miał zamiaru mnie wysłuchać.

-Nie ma żadnego "ale", rozumiesz? - przerwał mi niby tak poważnie, ale nagle wybuchł śmiechem 

-No dobrze, ale tam została Wika..- powiedziałam

-Zaraz do niej wrócimy, a teraz poczekaj tu na mnie -odpowiedział i wszedł do jakiegoś pomieszczenia. Zajrzałam w telefon, ale nie było żadnej wiadomości. Wtedy poczułam jak ktoś kładzie na moich ramionach bluzę.

-Wróciłem, jeszcze masz to, tylko nie dawaj nikomu, oprócz twojej siostry - powiedział i podał mi kartkę. Otworzyłam ja i zobaczyłam, że jest na niej napisany numer telefonu.

-Czy to jest twój prawdziwy numer?- spytałam z niedowierzaniem

-Hahaha, tak - zaśmiał się Charlie

-Ojej, nie wierzę no. Ty sobie ze mnie żartujesz, ja to wiem. Hahaha- zaczęłam śmiać się jak głupia

-Taaa jasne. Ja taki nie jestem - starał się zachować poważną minę, ale mu to nie wyszło i również wybuchnął śmiechem.
Wyjął telefon z kieszeni i odblokował go.
- Wiesz, zaraz mam próbę i muszę iść- powiedział i nagle posmutniał.
- Jasne, leć. Bambinos będą czekać.- powiedziałam rozpromieniona.
-Okey, to do zobaczenia..- powiedział i pocałował mnie w policzek.
Odszedł a ja ruszyłam szukać Wiczki.

***

<Wika>

Nadal byłam w lekkim szoku... Leo ze mną rozmawiał.. Nie wierzę w to. Nie, nie, nie..

-O! Tu jesteś, szukałam Cię- usłyszałam za plecami, to była Agata.

-To ja Cię szukałam.. Poszłaś gdzieś z Charlsem.. Ale nieważne, jak skończy się koncert wszystko mi opowiesz i... ja też muszę coś powiedzieć..- mimowolnie się uśmiechnęłam sama do siebie

-Widzę, że jak mnie tu nie było to coś się działo.- zaśmiała się Agata

-Oj cicho bądź..- odpowiedziałam ze śmiechem, po chwili usłyszałam piski fanek- chodź stańmy bo zaraz nas stratują..- stwierdziłam

-Racja- odpowiedziała siostra i pociągnęła mnie na środek.

Sala zaczęła się zapełniać, wszyscy piszczeli, śpiewali "Hopeful" i czekali aż chłopaki zaczną występ..

Po 20 minutach Leo wyskoczył na scenę a tuż za nim Charlie i zaczęli od piosenki " That Girl" Zapatrzyłam się przed siebie przypominając sobie dzisiejszą sytuację z Leo, kiedy poczułam na sobie czyiś wzrok, spojrzałam na inne Bambinos, ale one były zapatrzone na BaM.. Spojrzałam na Barsa, który się uśmiechnął i podszedł blisko mnie i Agaty, żeby podać nam rękę i nagle fanki z tyłu zaczęły sie pchać tak mocno, że nie mogłam oddychać.. Leondre zobaczył, że napierają tak mocno, że tracę dech przerwał piosenkę i powiedział, żeby się cofnęły, ale one go nie słuchały, krzyczały tylko " Leo, Kocham Cię"

Nagle zakręciło mi się w głowie i czułam, że tracę siły, one pchały się coraz mocniej..Powoli traciłam przytomność... Spojrzałam na niego opadając w dół i usłyszałam tylko słowa Devries'a "Uspokójcie się, ona mdleje!!" Wtedy poczułam jak upadam i zamknęły mi się oczy...

***

<Agata>

Kiedy zaczęli koncert wszystkie fanki krzyczały tak, że praktycznie nie słyszałam tego co śpiewali BaM.. Kiedy nagle brunet podszedł blisko mnie i Wiczki, chciał podać nam rękę i wtedy wszystkie laski z tyłu zaczęły przyciskać nas do barierek ja starałam się jakoś trzymać, ale wiedziałam, że Wika nie da rady chciałam jej pomóc ale tak się pchały, że nie mogłam sie do niej dostać, usłyszałam jak Leo powiedział, że ona mdleje, wtedy sie przeraziłam i nagle tłum cofnął się do tyłu a moja siostra leżała nieprzytomna.. Podniosłam ją, i podtrzymywałam, prosiłam o pomoc, zobaczyłam, że na scenie nie ma chłopaków, miałam nadzieję, że poszli po pomoc.. Podeszła do mnie jedna z dziewczyn.

-Hej, pomóc Ci ja przenieść na drugą stronę bramek? - spytała ze smutkiem.

-Tak dziękuję bardzo, to złap ją za nogi- powiedziała wystraszona.

-Okey- odpowiedziała.

Już miałyśmy ją przekładać kiedy Leo i Charlie wyciągnęli ręce i wynieśli ją na zaplecze.. Chciałam tam iść, ale niestety ochroniarze mnie nie chcieli wpuścić.. Strasznie się denerwowałam. Zadzwoniłam po pogotowie i wyszłam przed klub.

***

<Leondre>

Kiedy wyszliśmy na scenę, szukałem wzrokiem Wiki, ona powinna być gdzieś w pierwszym rzędzie. Kiedy śpiewaliśmy piosenkę, zauważyłem ją i patrzyłem na nią.. Co takiego w niej jest, że nie mogę przestać o niej myśleć? Dobrze, że chodzimy do jednej szkoły, ciekawe czy do tej samej klasy.. W końcu spojrzała na mnie, jej oczy tak się słodko lśnią, kiedy na mnie patrzy.. Postanowiłem do niej podejść i podać rękę, kiedy wyciągałem rękę, fanki z tyłu zaczęły się przepychać, spojrzałem na nią z zaniepokojeniem, bo wyglądała strasznie blado.. Wystraszyłem się.. Przestałem śpiewać.. Charlie nie wiedział co się dzieje.. Zacząłem prosić fanki, żeby się cofnęły, ale one napierały jeszcze bardziej cały czas krzycząc moje imię i Charliego.. Zobaczyłem, że spojrzała na mnie już opadając.. Krzyknąłem tylko, żeby się uspokoiły, bo ona mdleje.. Nagle upadła i tłum się odsunął. Pobiegłem szybko z Charliem ze sceny na zaplecze, zdjęliśmy bluzy i pobiegliśmy przed bramki.. Jakieś 2 dziewczyny przekładały ją na drugą stronę, więc my wyciągnęliśmy ręcę, chwyciliśmy ją i zabraliśmy na zaplecze.. Charlie powiedział, że jej siostra dzwoni po pogotowie, tym czasem staraliśmy się ją wybudzić razem z resztą ekipy.. Wtedy przyjechała karetka i położyli ją na nosze, po chwili odjechała a ja wiedziałem, że nie mogę jej zostawić, nawet nie byłbym w stanie.. Nagle podeszła do mnie jakaś niebieskooka blondynka:
-Dziękuję, że pomogłeś mojej siostrze-uśmiechnęła się ze łzami w oczach
-Naprawdę nie masz za co dziękować, chcesz do niej pojechać?-westchnąłem 
-No jeszcze pytasz?? Problem w tym, że nie wiem jak i gdzie..- odpowiedziała 
-Okey, to pójdę po mamę i Charlsa, zaczekaj tutaj oki?- spytałem
-Oki, czekam-odparła smutna
Pobiegłem w poszukiwaniu mamy i Charliego, po paru minutach zobaczyłem jak rozmawiają z Jethro, naszym managerem. 
-Mamo!! Mogłabyś zawieźć mnie i siostrę tej dziewczyny co zemdlała do szpitala?-wydusiłem szybko  błagalnym głosem.
-No dobrze, to chodźmy- uśmiechnęła się
-A mogę jechać z Wami?- usłyszeliśmy głos Charlsa
-Jasne - odpowiedziała mama i ruszyła po kluczyki.
Razem z Charliem, poszliśmy po tą siostrę Wiki.. Kiedy tam doszliśmy jej nie było... 





****************************************..***************************************
Jest trzeci xx

Przepraszam, że tak długo, ale miałam dużo nauki i problemy osobiste, mam nadzieję, że sie podoba xxx 

 Do zobaczenia za parę dni <3 xx

Rozdział 2  "Co tu robisz...?"

***

<Wika> 

(...) gdy nagle w stronę skateparku zmierzała jakaś postać. Chyba dziewczyna, kiedy podeszła bliżej i światło oświetliło jej twarz, nie wierzyłam własnym oczom... 

*Nie.. to nie może być ona. *

Usiadła na ławce i.. płakała? Podejdę do niej.. spytam czy wszystko w porządku no i przy okazji dowiem się czy to ona... Kiedy podeszłam kawałek byłam już pewna... 

-Antonina? To ty?-spytałam z nadzieją. Mimo,  że za sobą nigdy nie przepadałyśmy jest moją siostrą i ja kocham. Najbardziej zastanawia mnie co ona tu robi, przecież miała być u taty.

-Wiktoria? Czyli dobrze doleciałam.. Mieszkacie w tym mieście?- spytała smutno się uśmiechając

-Tak, mieszkamy tutaj, ale czemu nie jesteś u taty? Przecież..

-Nieważne... Powiem Ci o tym później- przerwała mi,  powstrzymując łzy.

-No dobrze... Chodźmy- odpowiedziała i zamyśliła się...

***

<Antonina>

Jak dobrze, że spotkałam Wikę, gdy by nie ona nie wiem gdzie bym poszła... Muszę im wyjaśnić czemu nie jestem w Polsce, dlaczego przyjechałam do Anglii i zostawiłam tatę. Ehhhh... No, ale to jutro, dzisiaj już padam z nóg.

-Wika, długo jeszcze będziemy iść? Jestem strasznie zmęczona...- spytałam ziewając.

-Jeszcze kilka minut i będziemy.. Tylko jest mały problem.. Co powiemy mamie?-  przejęła się i posmutniała.

-Nie martw się młoda, wszystko jej powiem. Tylko jutr, bo znając ją już śpi. Gorzej jednak z Agatą... Powiem jej dzisiaj jeśli jeszcze nie będzie spała..- powiedziałam poważnie 

-Jesteśmy już. Chodź.- stwierdziła z uśmiechem, wchodząc na posesję.

-Dziękuję.- wymusiłam uśmiech. 

*Nie wiem co jej się stało, ale jeszcze jak wyjeżdżały była smutna, ciekawe co jej się stało, że jest teraz taka szczęśliwa.. Dowiem się później..*

***

<Agata>

Leżałam na łóżku i już miałam zasnąć, kiedy usłyszałam jak ktoś otwiera drzwi.. Postanowiłam sprawdzić czy to Wika. Zeszłam na dół i zobaczyłam siostrę, za którą stała.. Antonina?? Boże.. jeszcze jej tu brakowało..

-Hej misia, mamy gościa - uśmiechnęła się Wika. Ona chyba nie wie, że jestem wściekła na Tośkę... Przecież to przez nią straciłam przyjaciółkę i chłopaka, nie wiem czy jej to wybaczę..

-Cześć Agata. Musimy porozmawiać....- spojrzała na mnie ze smutkiem, ale nie wydaje mi się, że jest szczery, mam złe przeczucia.. No dobra na razie niech zostanie, jutro z nią pogadam. Zrobię to dla Wiki, lepiej, żeby nie wiedziała o tym co zrobiła Tosia...

-Hej. Wiem, ale jutro ok? Bo chcę się położyć.. Lecę na górę Papa - chciałam się uśmiechnąć, ale wyszedł z tego grymas.

-Papa Misiu -odpowiedziała mi Wika, przytulając mnie.

-Pa.- powiedziała zrezygnowana Antonina

***

<Wika>

Agata, chyba jest smutna... Jutro się dowiem o  co chodzi. Na razie zabiorę Antoninę do siebie..

-Dzisiaj będziesz spała u mnie.. Mama jutro Ci powie, gdzie będziesz spała. A gdzie masz walizki ?- zwróciłam się do Tosi.

-Dobrze, dziękuję, a jeśli chodzi o walizki to muszę je jutro odebrać z lotniska - uśmiechnęła się.

-No oki , więc chodźmy już na górę. - powiedziałam- Chcesz się wykąpać?- dodałam.

-Jutro, bo padam z nóg - zaśmiała się cicho.

Zaprowadziłam ją do mojego pokoju i poszłam przebrać się w piżamę i zmyć makijaż. Kiedy wróciłam, siostra już w piżamie spała na połowie mojego łóżka. Położyłam się obok i nawet nie wiem kiedy zasnęłam....

***

Kiedy się obudziłam, Tośka spała. Podeszłam do szafy wybrałam ubrania i poszłam do łazienki, aby się wykąpać. Kiedy już skończyłam ubrałam wybrany zestaw:

Postanowiłam wziąć lokownicę i zrobić sobie loki. Gotowa, wyszłam z łazienki i poszłam na dół, gdzie mama i Tosia rozmawiały. Stanęłam przy ścianie i niezauważona przysłuchiwałam się rozmowie.

***

<Mama>

Kiedy wstałam rano i byłam już gotowa zeszłam na dół, żeby robić naleśniki dla dziewczynek. Po paru minutach usłyszałam kroki..

-Agata? Wika?- spytałam

-Nie mamo. To ja..- wtedy odwróciłam się i zobaczyłam Antosię, ale co ona tutaj robi? Przecież miała zostać z tatą.. Łzy napłynęły mi do oczu, moja córeczka przyjechała do mnie.. Tylko jak tu dotarła?

-Tosiu, co ty tu robisz? Jak ja Cię dawno nie widziałam... Czemu nie jesteś u taty?- przytuliłam ją i pocałowałam w policzek. Tęskniłam za nią strasznie.

-Wiesz mamo, muszę z Tobą porozmawiać o tacie..- zaczęła i głos jej zadrżał, ale po chwili kontynuowała - On znalazł sobie partnerkę i ona zaszła z nim w ciążę... Cały czas koło niej chodził, kiedy chciałam, żeby ze mną porozmawiał, on mówił, że nie ma czasu.. Nie rozmawiał ze mną praktycznie.. Jak chciałam gdzieś wyjść to mówił tylko, że oki... Jestem już prawie dorosła. Wiem, ale czasami potrzebuję porozmawiać z rodzicami.  - łzy spływały jej po policzkach. Podeszłam do niej, przytuliłam ją i powiedziałam:

-Na mnie zawsze możesz liczyć skarbie, a teraz idź się ubierz i jedziemy po twoje walizki- pocałowałam ją w czoło, a ona poszła na górę.

***

<Wika>

Kiedy mama powiedziała Tośce, żeby poszła się ubrać, szybko uciekłam w stronę schodów, po czym po nich po cichu weszłam, szybko wbiegłam do pokoju i zamknęłam drzwi. Nagle zauważyłam, że na moim łóżku siedzi Agata..  No tak musimy pogadać..

-Hej Misia <3, co jest?-spytałam z uśmiechem

-Hej. Nic tylko wczoraj byłam strasznie zmęczona. Mam tylko pytanie.. Co tu robi Tosia?- odpowiedziała, siląc się na normalny ton

-Jak byłam na tym spacerze to znalazłam sobie takie miejsce, w którym można w ciszy posiedzieć i tam ją spotkałam- powiedziałam szczerze.

-Okej, mam dla ciebie niespodziankę-uśmiechnęła się

-Jaką?? Powiedz!!-zaskoczona, zaczęłam się podniecać tym co wymyśliła Agata.

-Obie lubimy Bars and Melody. Więc wczoraj ubłagałam mamę i idziemy dzisiaj na ich koncert, który odbędzie w klubie przy centrum - radośnie mi powiedziała.

-O mój Boże!!! Aaaa!!! Agacia kocham Cię!!- zaczęłam krzyczeć i płakać ze szczęścia.

I gadałyśmy tak jeszcze z trzy i pół godziny godziny, kiedy Agata się odezwała:

-Eeej za jakieś 4 godziny będzie koncert!!! Chodź, mama nam zostawiła obiad w lodówce - powiedziała pełna energii i pociągnęła mnie za rękę.

Zjadłyśmy szybko obiad i wbiegłyśmy do swoich pokoi.

Za 1.30 musimy już wychodzić idę się naszykować. Szperałam w szafie szukając jakieś ładnej sukienki. W końcu ją znalazłam i wbiegłam do łazienki. Ubrałam zestaw:

Po czym skierowałam się w stronę pokoju Agaty i bez pukania weszłam. Agata stała ubrana w piękna sukienkę

-Ślicznie wyglądasz, siostro- powiedziałam ze szczerym uśmiechem
-Ty też kochana - odpowiedziała, śmiejąc się.
-To idziemy już??- spytałam zniecierpliwiona
-Spokojnie, biorę torbę i idziemy- puściła mi oczko
-To ja czekam na dole- poinformowałam ją.
-Oki- krzyknęła, gdy wychodziłam.

***

(3o minut po wyjściu z domu)

-No, już jesteśmy- powiedziała, wskazując mi ręką czarny budynek z neonowymi lampami

-Ile fanek tu stoi... Masakra będziemy stać jeszcze godzinę..- załamałam się.

-Spokojnie, mamy bilety VIP w pierwszym rzędzie, do tego spotkanie z chłopakami.. w sensie za kulisami i możemy wejść tylnym wejściem- uśmiechnęła się.

-To prowadź misia- uśmiechnęłam się a Agata chwyciła mnie za rękę i pociągnęła w kierunku budynku. Skręciłyśmy za budynkiem w małą ciemną uliczkę, przeszłyśmy kawałek i w końcu zauważyłyśmy drzwi, przez które weszłyśmy do środka. Rozglądałyśmy się w środku, kiedy nagle ktoś powiedział:

-Lepiej już zajmijcie miejsca, bo was inne fanki staranują- powiedział, jak się okazało sam Charlie Lenehan. Gdy Agata go zobaczyła, podeszłą do niego i spytała czy mógłby dać jej autograf i czy zrobiłby sobie z nią zdjęcie. Blondyn zgodził się i zaczął rozmawiać z Agatą. Wyjęłam z torebki telefon i sprawdziłam czy mam jakieś wiadomości. Nie miałam. Kiedy podniosłam wzrok mojej siostry nie było, zresztą Charlsa też.

-Nie no super.. najlepiej mnie zostawić..- mruknęłam siadając na pobliskim krześle.

-Coś mówiłaś?- usłyszałam za sobą znajomy głos. Odwróciłam się i zobaczyłam Leo... Kurcze.. przecież ja jestem nieśmiała i co teraz... No cóż.. może nie wyjdę na idiotkę.

-Nie,nie-powiedziałam spuszczając wzrok.

-Jak masz na imię? - spytał brunet z tym swoim uroczym uśmiechem.

-Wi..Wiktoria- odpowiedziałam cicho i niepewnie.

-Eej.. uśmiechnij się.. Nie lubię kiedy Bambino są smutne..-podniósł moją głowę i spojrzał mi w oczy i dodał- Lubię delikatne i nieśmiałe dziewczyny.

-Ja nieśmiała? Nigdy.- uśmiechnęłam się, a on nadal mi się przyglądał

-Właśnie widzę. Za 2 dni szkoła. Do której szkoły chodzisz?- zaśmiał się i znowu tak słodko na mnie spojrzał.

-Tej przy parku.- powiedziałam a on się rozpromienił

-Ja też tam chodzę, od dwóch lat. Wnioskuje, że przeprowadziłaś się tutaj w wakacje i zgaduję, że jesteś z Polski- zaczął się śmiać.

-Tak.. Wyjechałam, po śmierci mojej babci- łza spłynęła mi po policzku

-Przepraszam-szepnął przysuwając się bliżej- naprawdę nie chciałem... Współczuje.. Czy jeśli Cię przytulę poczujesz się lepiej?- dodał powoli mnie przytulając, jakby bał się, że każdy zły ruch mógłby mnie spłoszyć..

-Ja już muszę iść się szykować.- powiedział ze smutkiem -do zobaczenia w szkole. Papa- dodał i delikatnie pocałował mnie w policzek.

Kiedy już odszedł... zaczęłam się zastanawiać nad tym co się tutaj przed chwilą wydarzyło...

***

Rozdział 2 gotowy <3 . Następny dodam zapewne jutro lub w piątek. No ja jeszcze tutaj namieszam w relacjach. Dziękuję Antoninie za komentarz, który wzięłam sobie do serca.

Rozdział 1 "Nowe miejsce, nowe życie.."

***

<Wiki>

Siedziałam w swoim pokoju i czytałam książkę, kiedy ktoś zapukał.

-  To ja Agata.. Mogę wejść? - spytała i uchyliła delikatnie drzwi.

-Jasne wejdź. - odpowiedziałam smutno.

-Hej, chciałam pogadać.. o mamie, bo ona bardzo się martwi tym, że nie podoba Ci się w Anglii.. Wiesz przecież jak cierpi po śmierci naszej babci... - powiedziała smutno Agata.

-Wiem, ale nie tylko jej jest z tego powodu źle... Ja też bardzo tęsknię za nią, ale moim zdaniem nie jest to powód, dla którego opuściliśmy Polskę. Aha i jeszcze jedno nie mówię, że mi się tu nie podoba, tylko po prostu tęsknię za naszym domem.- stwierdziłam, powstrzymując łzy.

-Rozumiem Cię, ja też na początku nie byłam zbyt zadowolona z tego wyjazdu, ale z drugiej strony.. Zaczniemy nowe życie miśku. - Siostra usiadła obok mnie i mocno mnie przytuliła

-Ja jeszcze muszę sobie to przemyśleć, może się przejdę - powiedziałam uśmiechając się smutno.

-Dobrze miśku, tylko nie wróć zbyt późno, bo już 19.00. Ja idę posprzątać pokój. Miłego spaceru kochana -  pocałowała mnie w policzek i wyszła.

***

* Sama nie wiem, może Agacia ma rację? Ehh..  Na razie idę się odstresować.*

Podeszłam do szafy i wybrałam ubrania, w których będę jakoś w miarę wyglądać. Poszłam do łazienki się naszykować. Gdy już się przebrałam.

 Nałożyłam delikatny makijaż, wyprostowałam włosy i wróciłam do pokoju. Sięgnęłam po torbę i wzięłam z szafki telefon z podłączonymi do niego słuchawkami. Po krótkim zastanowieniu, czy mam to czego potrzebuję zeszłam na dół, gdzie mama siedziała na sofie i oglądała jakiś film. Założyłam buty i zabrałam ze sobą bluzę (jakby mi było zimno).

-Mamo idę na spacer! Wrócę za niedługo!- krzyknęłam wychodząc

-Dobrze córeczko- odpowiedziała i pomachała mi ręką.

***

<Mama>

Wika wyszła na spacer. Mam nadzieję, że niedługo przyzwyczai się do nowego miejsca. Jest cudowną osóbką, szkoda tylko, że nieśmiałą... Będę musiała porozmawiać z Agatą, żeby pomogła Wiktorii znaleźć przyjaciół.

***

<Wiki>

Kurde... Przecież ja nie znam tych ulic. No nic może jak trochę się rozejrzę to coś sobie ogarnę. 

Postanowiłam pójść w prawą stronę jednak za nim ruszyłam włączyłam sobie muzykę, na telefonie mam tylko piosenki Bars And Melody, uwielbiam ich <3 .  I nagle mnie olśniło!

-Przecież oni mieszkają tutaj!!!- krzyknęłam, chyba zbyt głośno bo parę osób spojrzało na mnie pytającym wzrokiem... Ze względu na to, że jestem nieśmiała, zaczerwieniłam  się, spuściłam głowę i poszłam dalej.

Po długim spacerze zauważyłam ciekawe miejsce było słabo oświetlone, więc podeszłam bliżej. Stałam przy małym skwerze, w którym znajdował się skatepark.. Rozglądałam się, ale żadnych ludzi nie zauważyłam, więc gdy dotarłam już na miejsce, usiadłam na jednej z ramp i zaczęłam myśleć o wszystkim co nie dawało mi spokoju...

***

<Agata>

*Ale się zmęczyłam.. Ufff... * 

Postanowiłam się położyć i popisać na Facebooku, ale gdy włączyłam telefon i spojrzałam, że już 20.30 uznałam, że zadzwonię do Wiki, żeby niedługo już wracała.. Wybrałam numer, jednak długo nie musiałam czekać, bo odebrała chwilę po sygnale.

-Hej, Misia co tam?-odezwała się radośnie siostra

-Powinnaś już wracać, bo jest już ciemno - zmartwiłam się.

-Już zaraz wracam, chcę jeszcze chwilkę pomyśleć, ale nie martw się niedługo będę. Papa - odpowiedziała i się rozłączyła.

*Ehh.. no niech jej będzie..*

Jestem trochę zmęczona, pójdę się wykąpać i idę spać.

*** 

<Wiki>

Achh...  Miejmy nadzieję, że się tu zadomowię..

Faktycznie robi się ciemno i już trochę późno a to jednak kawałek jest do przejścia. Włączyłam sobie "Stay Strong" i juz chciałam zejść z rampy i ruszyć w stronę domu, gdy nagle... 

***

No to mamy Rozdział 1 <3. Mam nadzieję, że Wam się podoba jak na razie. Przepraszam, że taki krótki, ale muszę dokładnie sobie jeszcze przemyśleć jak zrobić ciąg dalszy. 

BOHATEROWIE

***

 - Leondre Devries (Leo)

- Charlie Lenehan (Charls)

- Wiki (ja) 

-Agata

-Antonina (Tosia)

- p. Victoria (mama Leo)

-p. Karen (mama Charliego)

-p. Ola ( mama Wiki, Agaty i Tosi)

- Brooke (młodsza siostra Charliego)

***

Już dzisiaj pojawi się pierwszy rozdział <3.

Chciałabym Was prosić o dodawanie komentarzy, ponieważ to bardzo motywuje <3. 

Hej kochani <3 !!!

***

Mam 15 lat *w maju* i jestem właścicielką tego bloga. Tutaj będę pisać Fan Fiction o Bars And Melody <3. Jak mogliście się już po tytule bloga domyślić jestem Bambino <3 . Nie chcę Was zanudzać wstępem, więc powiem Wam tylko, że rozdziały będę starała się dodawać często *może co 6 dni*. 

***

Aha!! Zapomniałabym o najważniejszym...

Chcę podziękować mojej przyjaciółce Agacie Wawer  *jeśli będzie chciała zostanie drugą właścicielką bloga* , która nie dość, że wspiera mnie i dopinguje w pisaniu tego FF, to zgodziła się pomóc mi w pisaniu i wymyślaniu historii, które wydarzą się w FF.

***

W następnym poście wymienię Wam głównych bohaterów :) .

A co kilka rozdziałów będę informować o nowych postaciach. 

***

Łapcie zdjęcia Leo i Charliego <3 .